Książka stanowi pierwsze studium w literaturze światowej poświęcone nowatorskiemu nurtowi w teatrze chińskim. Skonfrontowanie poszukiwań dramaturgii chińskiej z dokonaniami reszty świata w dziedzinie teatru eksperymentalnego (Grotowski, Meyerhold, Artoud, Brecht) plasuje teatrologów chińskich w ogólnym nurcie kultury światowej i potwierdza słuszność mianowania Gao Xingjiana laureatem Nagrody Nobla. Zaprezentowane opus magnum odznacza się rzetelnym warsztatem naukowym, obejmującym m.in. odniesienia do licznych źródeł w języku chińskim i do zachodniej literatury przedmiotu (kwerendy biblioteczne w Chinach, Stanach Zjednoczonych i Niemczech oraz badania terenowe prowadzone w Chinach).