Praca ta nawiązuje do ogłoszonej w roku 1983 książki pt. „Hellada i Roma w Polsce Ludowej” nie tylko w samym tytule, ale również w treści i metodologii badawczej. Jest więc w istocie kontynuacją tamtej książki sprzed lat 13, przede wszystkim w sensie chronologicznym: „Hellada i Roma w Polsce Ludowej” obejmowała okres trzydziestolecia 1945-1975; przedstawiona obecnie rozprawa kreśli obraz antyku w literaturze polskiej następnego piętnastolecia – 1976-1990. W intencji autora książka ta ma stanowić swojego rodzaju „ciąg dalszy” tamtego studium z roku 1983, a tym samym kolejne dopełnienie przedwojennej pracy Tadeusza Sinki pt. „Hellada i Roma w Polsce”.