Film / kino / telewizja

Analizę filmu – przyjemność tekstu – można porównać do żeglarstwa. Przyznaję się do arbitralności tego porównania. I chociaż Roland Barthes, który jest niewidzialnym bohaterem tej książki, podpowiada, że przy przyjemności tekstu niczego nie należy wyjaśniać, niczego tłumaczyć… w dalszej części postaram się podać uzasadnienie wykraczające poza osobiste upodobania (a może wcale niewykraczające?). Spróbuję przekonać do przyjemności analitycznego oglądania filmu. Przyjemności, którą interpretuję jako porywajacą „wietrzną” pasję, zajęcie powtarzane od czasu do czasu, albo przez całe życie.