Muzyka

Wraz z tą książką otrzymaliśmy wielką syntezę muzyki Młodej Polski, jakiej dotąd nie było. Zmienia ona naszą wiedzę o tej epoce muzycznej, a wywierać będzie także wpływ na samą muzykologię, i możliwe że również na praktykę muzyczną, ponieważ znacznie poszerza repertuarowe spektrum. Marcin Gmys przywraca znaczenie bardzo wielu kompozytorom wcześniej pomijanym lub wręcz nieznanym, a nawet takim z rangą najwyższą, jak w przypadku Eugeniusza Morawskiego. Jednocześnie rezygnuje z nazwy `Młoda Polska` w sensie małej grupki kompozytorów, działających zaledwie parę lat, na rzecz pojęć istotnych dla całej epoki i najważniejszego dla niej stylu. Jego propozycja odznacza się istotnym historiograficznym walorem, zwłaszcza że zestrojona jest z wielką, uniwersalną periodyzacją muzyki europejskiej, a w danym przypadku pozostaje w związku z modernizmem, jego właściwościami i jego poszczególnymi fazami. Równocześnie przestrzeń intelektualna, w której Marcin Gmys się porusza, jest ogólnoeuropejska, frapują nie tylko dla zainteresowanych tytułowym okresem muzyki polskiej, lecz również sztuką XX wieku.