W tej książce nie aspiruję do tego, by opisać wszystkie konstelacje elementów Dzieła oraz zasady jego dynamiki. W centrum moich...
Read moreOryginalny portret światowej sławy reżysera, Krystiana Lupy (ur. 1943), niezwykłego inscenizatora m.in. utworów Dostojewskiego, Brocha, Bernharda, na który składają się:...
Read moreKsiążka dotyczy bezprecedensowej obecności czeskich i słowackich twórców w polskim teatrze lalek XX i XXI wieku. Podstawowe pytania oscylują wokół...
Read moreKsiążka "Pięć wcieleń kobiety..." w przekładzie Jadwigi M. Rodowicz jest rezultatem wieloletnich badań nad klasycznym teatrem japońskim, prowadzonych wszelako nie...
Read morePrawda nie ma nic wspólnego z teatrem. To okropne słowo. Prawda wyklucza teatr. Nietzsche, filozof, który zrodził się z tragedii...
Read moreRozważania związane z takimi zagadnieniami, jak teatr masowy, poetyka odbioru teatru „wielkiej liczby”, strategie artystyczne wypracowane przez wybitnych twórców masowych...
Read moreHelmut Kajzar (1941-1982) był twórcą płodnym, ruchliwym, poszukującym: pisał dramaty, prozę, eseje, teksty krytyczne, manifesty; tłumaczył; reżyserował w teatrze repertuarowym;...
Read moreSeria Wydawnictwa KRAM jest adresowana do polskich turystów wyjeżdżających za granicę.
E-book – "Kominiarz". Seria - bajki dla dzieci - Edukacja - Poznajemy... Zawody
Poemat, sztuka teatralna osadzona w egzotycznym Johannesburgu, stolicy RPA. Pit Motsepe ma być oskarżony o gwałt, który tak naprawdę gwałtem nie był. Przyjaciele jednocześnie go oskarżali i bronili. Historia nabrała rozgłosu i zatoczyła olbrzymie kręgi w społeczeństwie tego afrykańskiego państwa. Nierealność i dla nas zgoła śmieszność zachowań prowadzi do zastanowienia się nad istotą istnienia jednostki ludzkiej, jak wielka różnorodność osobowości pojawia się w świecie. Oto Murzyn, który przez przypadek jako dziecko po zażyciu muti nagle staje się biały, a więc w tamtejszym środowisku atrakcyjny, może więcej osiągnąć. Seksualność i temat atrakcyjności mężczyzny dla kobiety jest tylko mistyfikacją, zwróceniem uwagi, jak bardzo każdy z nas chce przynależeć do społeczeństwa, a jednak się wyróżniać. Motsepe stał się przykładem, za którym pociągnęli inni. Król Szaka i maska to symbole. Każdy z nas, nie tylko mężczyzna, taką symbolikę w sobie nosi. Niniejsza sztuka pokazuje właśnie absurdalność odzierania człowieka przez społeczeństwo, siłę tłumu ludzi tkwiących w zakorzenionych wartościach własnej cywilizacji, który chętnie tych symboli jednostkę pozbawi dla własnej uciechy. Można jednak też umiejętnie przemawiając do tłumu żądnego nowych wrażeń łatwo nim pokierować.