"W Japonii nō jest dla ludzi teatru jak Biblia, archetyp poznania, alegorii, estetyki, z którego trudno się otrząsnąć, o czym...
Read moreNiezwykła różnorodność interesujących mnie zjawisk artystycznych, obejmujących działania z pogranicza teatru, sztuk wizualnych i instalacji artystycznych, prowokuje (…) do sformułowania...
Read moreTomasz Mościcki to ktyryk teatralny, dziennikarz. Absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej PWST. OD początku lat 90. jest recenzentem teatralnym....
Read more"Teatr na którym się wychowałem, odchodzi w przeszłość. Z wolna, acz nieuchronnie. Co zeń zostało? I co może warto, aby...
Read moreKandydatki na żonę to zbiór scenariuszy teatralnych.
Read moreNema i Idalia, Nicolas i Beniamin. Dwie kobiety, dwóch mężczyzn, dwa małżeństwa. Dwa światy, które istnieją obok siebie. Niezależnie od...
Read moreDziesiątki nowych - nigdzie niepublikowanych - rysunków Simona Tofieda, najważniejsze święta (na przykład Dzień kota, Dzień czarnego kota), nieprzebrane morze...
Git — zapanuj nad projektem!
To coś więcej niż dobra książka czy poradnik na temat męskości. Można śmiało powiedzieć, że te nagrania to słowa ludzi,...
Rozważania związane z takimi zagadnieniami, jak teatr masowy, poetyka odbioru teatru „wielkiej liczby”, strategie artystyczne wypracowane przez wybitnych twórców masowych widowisk, związki pomiędzy teatrem a życiem społeczno-politycznym, zmiany przekroju społecznego widowni czy też postrzeganie widowiska jako formy zbiorowej manifestacji politycznych postaw i poglądów, nie były dotychczas zbyt często podejmowane przez polskich teatrologów i historyków kultury. (…) Umiejętnie zredagowany i ciekawie skomponowany przez Profesor Małgorzatę Leyko z Uniwersytetu Łódzkiego tom zbiorowy Teatr masowy – teatr dla mas znakomicie wypełnia tę ewidentną lukę w polskim piśmiennictwie teatrologicznym. Nawet pobieżna analiza zawartości tej książki skłonić musi do stwierdzenia, iż omawiana publikacja szybko stanie się pozycją niemal kanoniczną, rodzajem podręcznika, z którego korzystać będą nie tylko teatrolodzy, lecz także historycy, politolodzy, kulturoznawcy oraz wszyscy zainteresowani związkami zachodzącymi pomiędzy teatralnym widowiskiem a życiem społeczno-politycznym, różnorodnymi technikami wywierania wpływu na publiczność oraz językami politycznej propagandy.