Marcin Paszkowski i jego „Dzieje tureckie i utarczki kozackie z Tatary…” (1615)
Księga pierwsza składa się z dwunastu rozdziałów i w przeważającej części ma charakter epopei. Rozdziały I-IX są bowiem poświęcone losom ...
Księga pierwsza składa się z dwunastu rozdziałów i w przeważającej części ma charakter epopei. Rozdziały I-IX są bowiem poświęcone losom ...
Arkusz kalkulacyjny Excel potrafi zaskakiwać swoimi możliwościami. Dzięki połączeniu zdolności obliczeniowych z prezentacją graficzną danych pozwala budować narzędzia, które są...
If smoked salmon and cream cheese bring only one thing to mind, you can count yourself among the world’s millions...
Po prostu. Bez spinania się. Sto przepisów na inspirujące wegetariańskie potrawy, których składniki znajdziesz w każdym spożywczaku.
Po raz pierwszy ponad trzydzieści wierszyków z nieprzebranej skarbnicy Mamy Gęsi (Mother Goose) trafia do polskich dzieci w wersji spolszczonej....
Księga pierwsza składa się z dwunastu rozdziałów i w przeważającej części ma charakter epopei. Rozdziały I-IX są bowiem poświęcone losom szlachcica Jakuba Kimikowskiego, który pojmany przez Tatarów w jasyr ok. 1580 r., kilka lat spędził w niewoli tureckiej, na terenach Azji Mniejszej i Afryki, z krótką przerwą, kiedy zdołał uciec i w szeregach kozaków zaporoskich walczył z Turkami i Tatarami19. Pod koniec księgi pierwszej Paszkowski – na krótko – rezygnuje z poetyckiego charakteru opracowania tekstu, zamieszczając pierwszy fragment, który moglibyśmy nazwać „językoznawczym”. Po krótkim wstępie („Do Czytelnika”) prezentuje w nim litery alfabetu arabskiego i greckiego, modlitwę „Ojcze nasz” w wersji polsko-arabskiej oraz transkrypcję tekstów w języku „słowieńskim”. W kolejnych księgach Paszkowski opisuje organizację państwa tureckiego, tureckie społeczeństwo, obowiązującą religię, prawo, obrzędy i obyczaje. W Księdze IV autor umieścił „Dykcjonarz turecki”, który jest liczącym kilkaset słów i ułożonym tematycznie słowniczkiem polsko-tureckim. Ponadto autor dołączył „Dysputację o wierze chrześcijańskiej i tureckich zabobonach…” oraz zapisane w języku tureckim modlitwy „Pater noster”, „Ave Maria” i „Credo”.