Agnieszka Izdebska, Danuta Szajnert – Literatura prze-pisana. Od „Hamleta” do slashu
Formuły „literatura prze-pisana” używa się przede wszystkim do określenia tych spośród praktyk intertekstualnych, w których: 1) aktywizowane są inne niż ...
Formuły „literatura prze-pisana” używa się przede wszystkim do określenia tych spośród praktyk intertekstualnych, w których: 1) aktywizowane są inne niż ...
W jabłoniowym sadzie panuje niezwykłe ożywienie. Powodem całego zamieszania jest Petronela. Jabłoniowa czarownica postanowiła bowiem wyprawić swojemu najlepszemu przyjacielowi Lucjuszowi...
Książka zawiera m.in. analizę nieznanych tekstów krytycznych Stanisława Womeli i Tadeusza Sobolewskiego, funkcjonujących dotąd niemal wyłącznie w legendzie. Prezentuje także...
Analiza relacji mediów, polityki i sportu na tle historii politycznej świata oraz rozwoju mediów pozwala wyodrębnić trzy epoki, w których...
Vander and Michael loved one another once. Now, Vander is back from a long time at sea, getting his estate...
Formuły „literatura prze-pisana” używa się przede wszystkim do określenia tych spośród praktyk intertekstualnych, w których: 1) aktywizowane są inne niż punktowe odniesienia do cudzych wypowiedzi, czyli takie, w których semantycznej i często ideologicznej rewaloryzacji poddawane są większe całości tekstowe; 2) są to odniesienia skonkretyzowane, co wyróżnia je spośród relacji „przyrodzonych” anonimowej przestrzeni dyskursywnej; 3) prze-pisuje się nie tylko teksty literackie, którym przysługuje szczególny status kulturowy; 4) last but not least, jeśli prze-pisane ma coś wspólnego z kopią (z przepisanym), to musi to być tzw. kopia twórcza, rezultat twórczego czytania (odpowiednio oglądania), rezultat odsłaniający (re)kreacyjną rolę kopisty i jego usytuowania względem miejsca i czasu, w którym powstał oryginał.