Kinga Tutak – O dedykacjach w drukach polskich XVI i XVII w. (grafia i interpunkcja)
Gdy otworzymy dawną książkę, rękopiśmienny lub drukowany kodeks, naszą uwagę przyciągnie rozbudowany, liczący kilka, a nawet kilkanaście kart utwór dedykacyjny, ...
Gdy otworzymy dawną książkę, rękopiśmienny lub drukowany kodeks, naszą uwagę przyciągnie rozbudowany, liczący kilka, a nawet kilkanaście kart utwór dedykacyjny, ...
W książce nie znajduje się, paradoksalnie, 497 przykładów błędów językowych, ale dużo, dużo więcej. Punktem wyjścia były pomyłki mniej znane, ...
»Czytanie to gra, która toczy się w systemie współrzędnych trójwymiarowej przestrzeni. Książka jest w tym systemie miejscem skupiającym na sobie ...
Nigdy wcześniej Holocaust nie był tak wszechobecny. Nigdy wcześniej nie studiowano tak intensywnie i nie nauczano o nim tak powszechnie....
Words are important to Gretel, always have been. As a child, she lived on a canal boat with her mother,...
Gdy otworzymy dawną książkę, rękopiśmienny lub drukowany kodeks, naszą uwagę przyciągnie rozbudowany, liczący kilka, a nawet kilkanaście kart utwór dedykacyjny, wpisany w bardzo niekiedy bogatą ramę wydawniczą. Owe dedykacje wyróżniają się kształtem graficzno-typograficznym, czcionką, inną z reguły niż ta, którą złożono tekst dzieła. Czcionka o różnym kroju i stopniu występuje też w samym utworze dedykacyjnym. Uwagę dzisiejszego odbiorcy szesnasto- i siedemnastowiecznych dedykacji przyciąga również interpunkcja, i to nie tyle za sprawą odmiennych znaków […], ile z powodu odmiennej zasady rządzącej użyciem znaków przestankowych. Analizie tych właśnie, graficzno-typograficznych i interpunkcyjnych składników tekstów dedykacyjnych w dawnej książce jest poświęcone niniejsze studium.