Monika Świerkosz – Arachne i Atena. Literatura, polityka i kobiecy klasycyzm
Monika Świerkosz, przywołując dwie mitologiczne figury, Ateny i Arachne, podejmuje interesującą i pogłębioną dyskusję z feministycznymi interpretacjami mitu o Arachne ...
Monika Świerkosz, przywołując dwie mitologiczne figury, Ateny i Arachne, podejmuje interesującą i pogłębioną dyskusję z feministycznymi interpretacjami mitu o Arachne ...
Szlachetna dziewczyna, Maria Gaetana Agnesi - mediolanka, w wieku lat pięciu mówiła biegle po francusku. W ciągu swego życia osiągnęła ...
In this groundbreaking new look at rape edited by writer and activist Jaclyn Freidman and Full Frontal Feminism and He’s ...
Niniejsza publikacja – Kobiece dwudziestolecie 1918–1939 – mieści się we wciąż niedostatecznie obecnym, „praktycznym” nurcie studiów feministycznych i rekonstrukcji historii ...
Wszyscy wokół albo oszuści, albo komedianci, albo ludzie bezdennie słabi. Ja miotam się bezsilnie, bo oczywiście „babie” nie pozwoli przecież ...
Women are standing up and #shoutingback. In a culture that's driven by social media, for the first time women are ...
W 1897 roku władze rosyjskie zarządziły przeprowadzenie spisu powszechnego, z którego wynikało, że na 160 tysięcy robotników zatrudnionych w Królestwie ...
A woman of many gifts, Margaret Fuller (1810–1850) is most aptly remembered as America's first true feminist. In her brief ...
Pod koniec września 2013 roku w galerii lokal_30 w Warszawie została otwarta wystawa Doing Gender. Wraz z pomysłem na wystawę ...
Zabijał zawsze tak samo. Tępym narzędziem uderzał ofiarę w głowę, gruchocząc kości czaszki i błyskawicznie pozbawiając kobiety życia. Cios padał...
Monika Świerkosz, przywołując dwie mitologiczne figury, Ateny i Arachne, podejmuje interesującą i pogłębioną dyskusję z feministycznymi interpretacjami mitu o Arachne i na nowo analizuje postać Ateny. Jej przemyślenia kwestionują dotychczasowe binarne ujęcia dyskursu artystycznego, politycznego i etycznego w literaturze pisanej przez kobiety. Zakres i różnorodność materiału badawczego obejmującego okres od dwudziestolecia międzywojennego do początku XXI wieku, dociekliwość i uwaga, z jaką Autorka czyta wybrane teksty, przywołując rozległe konteksty kulturowe i emancypacyjne, budzą duży szacunek. Świerkosz dokonuje reinterpretacji twórczości Ireny Krzywickiej, Marii Dąbrowskiej, Stanisławy Przybyszewskiej i Anny Bojarskiej, skupiając uwagę na nieoczywistych podobieństwach pojawiających się w literackich projektach i utworach tych czterech pisarek, a podstawą wyróżnienia wspólnych cech jest nowatorsko zdefiniowane przez Autorkę pojęcie kobiecego klasycyzmu.