Helena Kubica – Głosy Pamięci 10. Z powstańczej Warszawy do KL Auschwitz
Siedemdziesiąt lat po wybuchu zbrojnego Powstania w Warszawie pragniemy przypomnieć o losie tych mieszkańców stolicy Polski, którzy w sierpniu i ...
Siedemdziesiąt lat po wybuchu zbrojnego Powstania w Warszawie pragniemy przypomnieć o losie tych mieszkańców stolicy Polski, którzy w sierpniu i ...
Podobno w wojsku nie ma przyjaciół, nie ma nawet kolegów, są tylko znajome twarze. Czy na pewno?
Czy zdarza ci się minąć na ulicy kobietę, od której bije niewypowiedziany blask, ale za nic w świecie nie potrafisz...
Siedemdziesiąt lat po wybuchu zbrojnego Powstania w Warszawie pragniemy przypomnieć o losie tych mieszkańców stolicy Polski, którzy w sierpniu i wrześniu 1944 roku zostali deportowani do KL Auschwitz II-Birkenau. Było ich blisko 13 tysięcy: mężczyzn, kobiet i dzieci. Ich droga do Birkenau wiodła z Warszawy przez obóz przejściowy w Pruszkowie. W Birkenau wysiadali na okrytej ponurą sławą rampie kolejowej, a po rejestracji umieszczani byli w barakach więźniarskich. Przywiezieni pochodzili z różnych środowisk społecznych, reprezentowali różne zawody: lekarze, urzędnicy, robotnicy, artyści, naukowcy. Wśród deportowanych znaleźli się także nieliczni Żydzi, ukrywający się na tzw. aryjskich papierach.