Mirosław Przylipiak – Kino bezpośrednie. Tom II. 1963-1970
Drugi okres działalności twórców direct cinema (1963–1970) to okres ich dojrzałości i arcydzieł, które przeniknęły nawet do popkultury. Filmy takie ...
Drugi okres działalności twórców direct cinema (1963–1970) to okres ich dojrzałości i arcydzieł, które przeniknęły nawet do popkultury. Filmy takie ...
W niniejszej książce autor szczegółowo opisuje rozwiązania warsztatowe, które sprzyjają osiągnięciu przezroczystości stylu. Zarazem stawia pytanie, czy w kinie współczesnym, ...
E-book "ABC VAT-u" jest ścisłym odwzorowaniem wydania drukowanego, wydanie VIII, stron 428. Doskonały, przystępnie napisany poradnik podatnika VAT . Zastosowano...
O założeniu Poznania, O mieczu w poznańskiej katedrze, O Górze Zamkowej, O Świętym Marcinie i piekarzu Walentym, O poznańskich koziołkach,...
Mąka żytnia, pyry, kapusta kiszona, przetwory z mleka to podstawowe produkty, z jakich Pałuczanie przyrządzali swoje potrawy.(...)
Drugi okres działalności twórców direct cinema (1963–1970) to okres ich dojrzałości i arcydzieł, które przeniknęły nawet do popkultury. Filmy takie jak Gimme Shelter czy Woodstock znają nawet ci, którzy nie mają świadomości, że należą one do nurtu kina bezpośredniego. W kolejnych rozdziałach autor omawia kwestię wyczerpania się twórczego potencjału Drew Associates, przygląda się obrazom konserwatywnej Ameryki w filmach Richarda Leacocka i obrazom amerykańskiej kontrkultury w filmach D.A. Pennebakera. Ponadto analizuje najważniejsze filmy niekwestionowanych mistrzów tego nurtu – Alberta i Davida Mayslesów, Arthura Barrona czy Fredericka Wisemana, a także przypomina trójkę nieco zapomnianych twórców direct cinema – Eda Pincusa, Davida Neumana oraz Williama Jerseya.