Joanna Oparek – Czerwie
"Kiedy autorka tej książki zadzwoniła do mnie, ucieszyłem się oczywiście, bo bardzo lubię z nią gadać, ale sam prawie nigdy ...
"Kiedy autorka tej książki zadzwoniła do mnie, ucieszyłem się oczywiście, bo bardzo lubię z nią gadać, ale sam prawie nigdy ...
"Nostalgia, emocje, piękne chwile, wzruszenie. Agnieszka Krizel porusza poetycką nutkę w każdym czytelniku. Polecam!" Anita Scharmach, pisarka.
Li Bai (701–762 r. n.e.) pochodził z bocznej gałęzi rodu cesarskiego, był jednym z najbardziej wykształconych ludzi swojej epoki, chociaż ...
Tom 2 dwutomowej antologii XX-wiecznej poezji polskiej, w wyborze i opracowaniu Karla Dedeciusa, znakomitego tłumacza literatury polskiej na język niemiecki, ...
Poezja Sergiusza Mizery pokazuje los człowieka, który, pragnąc rzeczy wielkich i trwałych, zmaga się z kruchością i tragizmem swojego położenia. ...
KRÓCEJ to wiersze – grafiki i wiersze – obrazy. Zbiór można nazwać albumem poezji wizualnej. Forma uwypukla treść, odkrywa nowe ...
Osiem biblijnych przepisów na szczęście
UWAGA!!! Książka wydana wcześniej pt. "Klinika".
Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat...
„Kiedy autorka tej książki zadzwoniła do mnie, ucieszyłem się oczywiście, bo bardzo lubię z nią gadać, ale sam prawie nigdy nie dzwonię, bo nie lubię z kolei gadać przez telefon, ucieszyłem się zatem (ale nie aż tak, jak bym się ucieszył widząc ją na własne oczy, we własnej osobie), kiedy natomiast powiedziała, że napisała poemat o swojej ciotce, zestrachałem się nieco, nie cierpię bowiem idei pokrewieństwa i uważam, że poświęca się jej stanowczo za wiele uwagi w życiu i w literaturze. Kazałem zatem przysłać natychmiast, chcąc mieć to jak najprędzej za sobą, ona jednak zwlekała, obudowała poemat mniejszymi wierszami, już nie o ciotce, o trudach bycia i kochania, żeby mnie trochę rozluźnić i oswoić. Wiersze dokonały swego, i kiedy przymailował poemat, wszedł we mnie gładko i bezboleśnie niczym ta igiełka, która zginęła Basi w Weselu Figara, ale za to do dzisiaj tkwi głęboko w sercu.”