Joanna Sokołowska-Gwizdka – Teatr spełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny
„Teatr spełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny” jest opowieścią o teatrze założonym w Toronto na początku lat 90. przez ...
„Teatr spełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny” jest opowieścią o teatrze założonym w Toronto na początku lat 90. przez ...
Rok 2018, obok kluczowych z polskiego punktu widzenia wydarzeń, takich jak setna rocznica odzyskania przez naszą Ojczyznę niepodległości, jest również ...
Ewa K. Czaczkowska, znana autorka książek, historyczka i dziennikarka, własnymi słowami opisała najmłodszym najpiękniejsze legendy z południowej Polski. Są to ...
Związek Dziewanny i Dobromira zakończył się tragicznie. Ukąszona przez jadowitą żmiję młoda żona i matka przed śmiercią łączy dłonie Rzepki ...
Wśród licznych zbrodni popełnionych przez okupanta niemieckiego w Chełmie w latach II wojny światowej jedna z nich, ze względu na ...
Niniejszy tom, będący quasi-biografią Stanisława Ignacego Witkiewicz, podzielony został na trzy części. W pierwszej zarysowane są dzieje antenatów Witkacego, drugą...
The fourth installment in the Rocco Schiavone mystery series from the international bestselling author, Antonio Manzini picks up three days...
Tales from Vader’s Castle puts a spooky spin on your favorite characters from a galaxy far, far away…
„Teatr spełnionych nadziei. Kartki z życia emigracyjnej sceny” jest opowieścią o teatrze założonym w Toronto na początku lat 90. przez aktorkę Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie Marię Nowotarską i o ludziach, którzy ten teatr tworzyli. Maria Nowotarska, mająca w swojej karierze zawodowej kontakt z najwybitniejszymi reżyserami i scenografami w historii teatru polskiego, przeszczepiła na grunt emigracyjny koncepcje wpisujące się w polską tradycję teatralną, wykorzystując przy tym możliwości, jakie dała nowa ojczyzna. Dzięki jej determinacji aktorzy, śpiewacy czy muzycy, którzy w Toronto podejmowali inne zawody, w torontońskim teatrze znaleźli swoje spełnienie i swoją ojczyznę. Teatr był też darem dla wielotysięcznej emigracji kanadyjskiej, głównie posolidarnościowej, która tęskniła za krajem i jego kulturą.