Fiodor Dostojewski – Młokos
W duszy bohaterów Dostojewskiego zawsze toczy się walka pomiędzy dobrem a złem, ale zenit osiąga ona właśnie w duszy głównego ...
W duszy bohaterów Dostojewskiego zawsze toczy się walka pomiędzy dobrem a złem, ale zenit osiąga ona właśnie w duszy głównego ...
„Ewa. Człowiek złudzeń” to powieść psychologiczna z elementami romansu autorstwa Jakoba Wassermanna napisana w 1920 roku.
W obecnych czasach postępu cywilizacyjnego obserwacja zachowań człowieka w środowisku pracy staje się istotnym źródłem wiedzy psychologicznej. Rozwój osobisty w...
Angola to nie więzienie. Misją tego miejsca nie jest zamykanie przestępców, a tym bardziej ich resocjalizacja. Angola to biznes. Jedyną...
To, co możemy sobie zarzucić, to nieśmiałość w modlitwie. A przecież powinniśmy być odważni jak uczniowie Jezusa – chodzić po...
W duszy bohaterów Dostojewskiego zawsze toczy się walka pomiędzy dobrem a złem, ale zenit osiąga ona właśnie w duszy głównego bohatera tej powieści, dziewiętnastoletniego Arkadiusza Dolgorukija. Znajduje się on w okolicznościach, które czynią problem wyboru możliwym i nieuniknionym. Możliwość zawiera się w jego młodości, nieukończeniu procesu kształtowania osobowości. Nieuniknioność zawiera się w stanie już zaczętego rozpadu jego osobowości, moralnego i psychicznego. Pisarz pokazuje, jak formuje się ona przez chciwość, żądzę zysku i rozpustę. W dodatku młokos to młody chłopak, który kocha swego ojca, ale do końca nie potrafi odpowiedzieć na pytanie, czy jest on bohaterem, czy łajdakiem.