Andrzej Bobkowski, Aniela Mieczysławska – Listy 1951–1961
Zostają przyjaciółmi, zanim się spotkają. Aniela Mieczysławska doskonale rozumie styl i temperament epistolarny Bobkowskiego, choć sama jest osobą dyskretną i ...
Zostają przyjaciółmi, zanim się spotkają. Aniela Mieczysławska doskonale rozumie styl i temperament epistolarny Bobkowskiego, choć sama jest osobą dyskretną i ...
She waited on tables as usual that day, her twentieth birthday. She always worked Fridays, but if things had gone...
Bohaterką książki Barbie Super Księżniczki jest księżniczka Kara, wyjątkowa nawet wśród księżniczek. Podobnie jak inne dziewczęta wysokiego rodu Kara uczestniczy...
Książka podróżniczo-historyczna o trzeciej co do wielkości wyspie Morza Śródziemnego, pierwszej pod względem bogactwa zabytków, piękna i różnorodności przyrody. Położona...
Johanna Kern, kanadyjska reżyserka i producentka filmowa urodzona i wychowana w Polsce, oraz kilkakrotnie nagradzana pisarka, opowiada o niezwykłych przeżyciach...
Zostają przyjaciółmi, zanim się spotkają. Aniela Mieczysławska doskonale rozumie styl i temperament epistolarny Bobkowskiego, choć sama jest osobą dyskretną i powściągliwą. W swych listach raczej daje znać o sobie, niż wypowiada siebie, bo list jest dla niej przede wszystkim sposobem podtrzymywania przyjaźni, rozmową z kimś bliskim. Natomiast Bobkowski jest epistolografem radykalnym, dąży do wykorzystania maksimum możliwości, jakie daje list. Czyni dyskurs osobistym, niemal intymnym, bo nawiązać z kimś kontakt to zbliżać się do niego, obdarzać go zaufaniem, mówić mu o sobie coraz więcej, prawie wszystko, na co pozwala język. Pisanie to dla Bobkowskiego przede wszystkim samopoznanie i dzielenie się własnym obrazem świata z innymi, przekraczanie samotności, znak wspólnoty żyjących