Aleksander Woźny – Odtąd już nic nigdy nie będzie tak samo. Media, kryzysy, eventy… i peryferie
Medialne światy kryzysów i medialne światy eventów bodaj najmocniej przyciągają uwagę telewidzów, stanowią też nie lada gratkę dla badaczy, zarówno ...
Medialne światy kryzysów i medialne światy eventów bodaj najmocniej przyciągają uwagę telewidzów, stanowią też nie lada gratkę dla badaczy, zarówno ...
Kopie skrzydlatych jeźdźców dosięgną cię, zanim zdążysz zrobić im jakąkolwiek krzywdę. Jeśli przetrwasz pierwszą szarżę, Polacy zaatakują ponownie. Nie obronisz...
Nauka czytania i pisania nie jest prosta. Wymaga wiele wysiłku i ćwiczeń, a niektórym dzieciom sprawia sporo kłopotów. Rodzice mogą...
Pod koniec 2008 roku ukazała się nakładem katowickiego wydawnictwa Videograf II książka Tadeusza Lubelskiego Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty...
"Biblia na każdy dzień" to książka z opowiadaniami dla Ciebie. Wprowadzają nas one w tematykę biblijną Starego Testamentu, ukazując Boga...
Medialne światy kryzysów i medialne światy eventów bodaj najmocniej przyciągają uwagę telewidzów, stanowią też nie lada gratkę dla badaczy, zarówno mediów, jak i kultury. I jedni, i drudzy (ci co oglądają, ale i ci, co analizują, będąc sami także widzami) odkrywają w nich bowiem diametralnie odmienną od medialnej codzienności zasadę: przerywające telewizyjny strumień cięcie, które wprowadza odbiorców w stan gorączkowego napięcia. Jest to sygnał niekończącej się pauzy, która pochłania bez reszty, wypełniając godziny, dni, a czasem tygodnie całych rodzin skupionych wokół telewizorów. Bo zarówno nadzwyczajne uroczystości, jak i kryzysy ogląda się całymi rodzinami. Bo zarówno jedne, jak i drugie gromadzą przed telewizorami największą publiczność. Bo zarówno te, jak i tamte wywołują gwałtowne reakcje emocjonalne — i to nie tylko widzów, ale i tych, którzy je „na żywo” relacjonują: łzy i wzruszenie telewidzów, ale i dziennikarzy, a także prezenterów serwisów informacyjnych. Nieprzespane noce przed telewizorami i wielogodzinne, nieprzerwane relacje telewizyjnych ekip realizatorskich, poczucie uczestnictwa w czymś zupełnie wyjątkowym, a zarazem pewność, że rozgrywające się „na naszych oczach”, „tuż za plecami korespondenta” (wyposażonego w mikrofon z kostką, na której widnieje logo stacji telewizyjnej) wydarzenie jest w historii świata, dla naszej cywilizacji, dla naszej kultury cezurą, wobec której trzeba na nowo spojrzeć na to wszystko, co do tej pory wydawało się bezdyskusyjne, dobrze ułożone i niepodważalne.