Thomas Ligotti – Teatro Grottesco
Teatro Grottesco to zbiór najlepszych opowiadań mistrza współczesnych opowiadań grozy, którego niezwykła wyobraźnia ukazuje horror egzystencji. W opowiadaniach Ligottiego „zło” ...
Teatro Grottesco to zbiór najlepszych opowiadań mistrza współczesnych opowiadań grozy, którego niezwykła wyobraźnia ukazuje horror egzystencji. W opowiadaniach Ligottiego „zło” ...
Osiołek to powieść, która w żartobliwy, ironiczny, a nierzadko groteskowy sposób przedstawia starcie walczących ze sobą stron: liberałów i konserwatystów. ...
A bloodcurdling novel in the spirit of Animal Farm and 1984, Doctor Rat is a trip through a laboratory worthy ...
Urodziłem się 11 września 1932 roku w Wenecji. Ojciec mój był dżokejem, matka damą pikową. We Włoszech występowałem jako hr. ...
Praca niniejsza jest próbą określenia roli i funkcji groteski w teatrze Stanisława Ignacego Witkiewicza. Przez teatr rozumiem wszystkie jego dramaty, ...
Księga pierwsza składa się z dwunastu rozdziałów i w przeważającej części ma charakter epopei. Rozdziały I-IX są bowiem poświęcone losom...
Teatro Grottesco to zbiór najlepszych opowiadań mistrza współczesnych opowiadań grozy, którego niezwykła wyobraźnia ukazuje horror egzystencji. W opowiadaniach Ligottiego „zło” nie ma w sobie nic ponadzmysłowego, czai się bowiem tuż za rogiem, a nawet bliżej, w ludzkim ciele, zmysłach, myślach. Nieporównywalny z niczym geniusz Ligottiego zapewnia mu uznanie czytelników i krytyków, którzy wielokrotnie nagradzali go prestiżowymi wyróżnieniami, m.in. Nagrodą im. Brama Stokera oraz International Horror Gild Award. Ligottiego nieprzypadkowo klasyfikuje się jako czołowego reprezentanta weird fiction, gatunku wyrosłego z tego samego pnia co klasyczna groza, w zasadzie stanowiącego osobne zjawisko literackie, które jednak dzieli z horrorem odcienie stanów emocjonalnych wzbudzanych w czytelniku – lęku lub niepokoju. Źródła tego lęku i niepokoju są jednakże zupełnie inne. Można doszukiwać się ich w doświadczeniu zdumienia nieprzenikalnością świata, w labiryntowej dezorientacji uczestników gry, której reguły nie tylko są nieprzejrzyste, ale – zgodnie z prawem ciągłych przeobrażeń – nieustannie tworzone od nowa.