Magdalena Gutowska – Taniec Śmierci
Poprzez analizę obrazu z kościoła bernardynów w Krakowie pod tym samym tytułem, autorka wprowadza w nieco makabryczny, a nieco i ...
Poprzez analizę obrazu z kościoła bernardynów w Krakowie pod tym samym tytułem, autorka wprowadza w nieco makabryczny, a nieco i ...
Poemat Juliusza Słowackiego, powstały we Florencji w 1838, wydany w tomie Trzy poemata w 1839 w Paryżu. W zamierzeniu autora...
Rosyjskie powiedzenie mówi, że „stare przysłowie jest zawsze młode". I choć nie zawsze można się z tym zgodzić, to nieliczne...
Poprzez analizę obrazu z kościoła bernardynów w Krakowie pod tym samym tytułem, autorka wprowadza w nieco makabryczny, a nieco i figlarny klimat. Śmierć jest tematem, aż nazbyt widocznym w kulturze polskiego baroku. Rzeźby, obrazy, wiersze, w tym także miłosne, to tylko element większego zjawiska. Prawdziwy sarmata przygotowywał się na spotkanie śmierci wyjątkowo starannie. Zawczasu organizował nagrobek i trumienny konterfekt, a pogrzeby były wydarzeniem nie lada, oczywiście ze zmarłym w głównej roli. Pamiętaj o śmierci i dobrze się do niej przygotuj – mówili kaznodzieje, dzieła sztuki i podręczniki dobrego umierania. Opisać fenomen zjawiska śmierci, w staropolskim społeczeństwie to duża sztuka.