Lucjan Siemieński i Karol Załuski o literaturze perskiej
W obecnym tomie Orientaliów prezentujemy Państwu dwie dziewiętnastowieczne polskie prace dotyczące literatury perskiej. Pierwsza z nich to opowieść o Biżanie ...
W obecnym tomie Orientaliów prezentujemy Państwu dwie dziewiętnastowieczne polskie prace dotyczące literatury perskiej. Pierwsza z nich to opowieść o Biżanie ...
Książka jest naukową edycją perskiego traktatu o muzyce Behdżat ar-Ruh pochodzącego z przełomu XVI i XVII wieku i wyróżniającego się ...
Iran to kraj budzący wiele skrajnych emocji i oceniany zwykle przez pryzmat stereotypów, często niezgodnych z rzeczywistością. Warto odrzucić uprzedzenia, ...
Iran, 1963 rok. Czterdziestoletnie Stefania i Elżbieta wiodą pozornie szczęśliwe życie u boku mężów. Podjęły decyzje, które miały wreszcie zapewnić ...
Czy małe planety mogą mieć istotny wpływ na interpretację horoskopu człowieka? Czy są granice pomiędzy planetą klasyczną, karłowatą a planetoidą?...
Podręczniki akademickie dotyczące analizy progu rentowności najwięcej miejsca poświęcają najprostszemu przypadkowi, czyli gdy mamy do czynienia z produkcją jednoasortymentową. Przy...
W obecnym tomie Orientaliów prezentujemy Państwu dwie dziewiętnastowieczne polskie prace dotyczące literatury perskiej. Pierwsza z nich to opowieść o Biżanie i Maniże – fragment Szahname Ferdousiego z Tusu, perskiego poematu epickiego, z przełomu X i XI w., w przekładzie Lucjana Siemieńskiego (1855); drugi – broszura Karola Załuskiego o języku i literaturze perskiej z roku 1883. Obydwie te prace, adresowane do wykształconych polskich odbiorców, miały na celu poszerzenie ich horyzontów o literaturę tej części świata, którą pomijał tradycyjny kanon wykształcenia humanistycznego, oparty na językach i tekstach klasycznych.