Charles Rosen – Styl klasyczny. Haydn, Mozart, Beethoven
Styl klasyczny rozbija popularny mit o rzekomej jasności, spójności i ostatecznym kształcie naszego poglądu na tę – zdawało by się ...
Styl klasyczny rozbija popularny mit o rzekomej jasności, spójności i ostatecznym kształcie naszego poglądu na tę – zdawało by się ...
Autorka omawia język druku poczajowskiego z 1794 roku, który reprezentuje schyłkowy okres tzw. prostej mowy, czyli zachodnioruskiego (białorusko-ukraińskiego) języka literackiego,...
Nowa pani de Winter doskonale pamięta swój przyjazd do położonej wśród nagich, białych buków samotnej posiadłości na wybrzeżu Kornwalii. Przybyła...
1946 rok, przejęte po wojnie przez Polskę poniemieckie Pomorze Zachodnie. Zwolniony z wojska wskutek zaawansowanej gruźlicy Zygfryd Kurtz, trafia do...
Styl klasyczny rozbija popularny mit o rzekomej jasności, spójności i ostatecznym kształcie naszego poglądu na tę – zdawało by się – najmniej kontrowersyjną i zupełnie niemodną wśród „ambitnych” badaczy epokę w historii muzyki. Zaletą Stylu klasycznego jest to, że napisał go człowiek łączący muzykologiczną erudycję (choć formalnie muzykologiem nie jest) i poszanowanie dla źródeł, ścisłość epistemologiczną i wrażliwość artysty. Analizy i syntezy Rosena nie są „publicznym odczytywaniem nut”, lecz subtelnym zapisem obcowania z muzyką w jej realnym dźwiękowym kształcie, zapisem niekiedy subiektywnym, ale zawsze bardzo sugestywnym, wspartym wiedzą historyczną, doświadczeniem praktyka i potężną dawką zdrowego rozsądku…