Robert M. Jurga, Leszek Lisiecki – Schron bojowy PZ. W. 717: Grupa Warowna Scharnhorst
W roku 1936 wykształciła się już w pełni koncepcja MRU. Teren podzielono na trzy odcinki: Południowy, Centralny i Północny. Obronę ...
W roku 1936 wykształciła się już w pełni koncepcja MRU. Teren podzielono na trzy odcinki: Południowy, Centralny i Północny. Obronę ...
Ślimak Zwinniczek to krótka bajeczka z serii Leśne opowieści.Czy słyszeliście kiedykolwiek o ślimaku, który chciał zostać lotnikiem? Z pewnością nie....
Był doprawdy nie do zdarcia... Kiedy po wyprodukowaniu przeszło 21 milionów egzemplarzy 30 lipca 2003 roku w Puebla w Meksyku...
Biegła i biegła. A kiedy plątały jej się nogi, to szła tak, jakby była zahipnotyzowana. Wokół las, ciemny las jak...
W roku 1936 wykształciła się już w pełni koncepcja MRU. Teren podzielono na trzy odcinki: Południowy, Centralny i Północny. Obronę odcinków skrzydłowych o długości dochodzącej do 30km oparto na przeszkodach wodnych lokalizując schrony na przesmykach. Największe nagromadzenie schronów bojowych, połączonych systemem chodników podziemnych zaplanowano w Odcinku Centralnym, pozbawionym przeszkód wodnych, ale zabezpieczonym ciągłą zaporą ppanc. tzw. zębami smoka. Zakładano, że obrona daleka prowadzona będzie za pomocą dział baterii pancernych strzelających ogniem pośrednim według wskazań wysuniętych na przedpole obserwatorów. Obronę na średnim dystansie miały gwarantować schrony bojowe zaopatrzone w broń maszynową i moździerze w kopułach pancernych oraz działa ppanc. w kazamatach.