Charles Rosen – Styl klasyczny. Haydn, Mozart, Beethoven
Styl klasyczny rozbija popularny mit o rzekomej jasności, spójności i ostatecznym kształcie naszego poglądu na tę – zdawało by się ...
Styl klasyczny rozbija popularny mit o rzekomej jasności, spójności i ostatecznym kształcie naszego poglądu na tę – zdawało by się ...
Autorzy zawarli w tym leksykonie dwieście piętnaście najbardziej reprezentatywnych utworów w ramach gatunków muzyki instrumentalnej. Każdy z nich został zaprezentowanym ...
W czwartym tomie Lekcji muzyki Piotr Orawski omawia zjawiska, jakie zachodziły w dziejach muzyki po śmierci Jana Sebastiana Bacha, a ...
Krzysztof Wiernicki mieszka w Rzymie i Kolonii. Do niedawna był wykładowcą rzymskiego uniwersytetu „Tor Vergata” i przez wiele lat autorem...
W 1933 roku młoda Amerykanka przyjeżdża do Polski jako żona księcia Pawła Sapiehy. Trafia do egzotycznego świata polskiej arystokracji, w...
Styl klasyczny rozbija popularny mit o rzekomej jasności, spójności i ostatecznym kształcie naszego poglądu na tę – zdawało by się – najmniej kontrowersyjną i zupełnie niemodną wśród „ambitnych” badaczy epokę w historii muzyki. Zaletą Stylu klasycznego jest to, że napisał go człowiek łączący muzykologiczną erudycję (choć formalnie muzykologiem nie jest) i poszanowanie dla źródeł, ścisłość epistemologiczną i wrażliwość artysty. Analizy i syntezy Rosena nie są „publicznym odczytywaniem nut”, lecz subtelnym zapisem obcowania z muzyką w jej realnym dźwiękowym kształcie, zapisem niekiedy subiektywnym, ale zawsze bardzo sugestywnym, wspartym wiedzą historyczną, doświadczeniem praktyka i potężną dawką zdrowego rozsądku…