Tag: Sławomir Raube

Co łączy Heraklita z Schopenhauerem, Orygenesa z Rousseau? A Kunderę z Herbertem i Camusem? Wysiłek formułowania odpowiedzi na takie pytania przenika wszystkie teksty publikowane w tej książce. Czytelnik samodzielnie dostrzeże tę nić łączącą tak różnych twórców wciąż przychodzących do nas z odmiennych epok historycznych i różnych rejonów kultury. Autor niczego nie narzuca, i nie chce narzucać. Czeka jedynie na akt odczytania swoich niepewnych myśli. Świat zapewne pozostanie taki, jaki jest od swojego świtu do dzisiaj: nietrwały, przemieniający się w sposób budzący zdumienie lub trwogę po naszej stronie – aktorów lub obserwatorów tej nieobliczalnej przemiany. Pewnemu ukojeniu podlegać mogą jedynie nasze niespokojne myśli. Tu wydarzenie lektury może być wstępem do akceptacji smutku, choć oczywiście nie musi. A konkluzją lektury i przeżywania świata jest bez cienia wątpliwości smutek.