Waldemar Frąc – Kino możliwe
Kategoria mimesis ulega tu pewnemu zachwianiu, swoistemu przeformułowaniu. Zdaje się przenosić na coś odmiennego, bardziej fundamentalnego niż w typowych przejawach ...
Kategoria mimesis ulega tu pewnemu zachwianiu, swoistemu przeformułowaniu. Zdaje się przenosić na coś odmiennego, bardziej fundamentalnego niż w typowych przejawach ...
Książka to analiza stanu polszczyzny dziś, a także prognozy - szanse i zagrożenia - dla języka polskiego w przyszłości. Językoznawcy...
Ever since her brother Razo introduced her to the trees, Rin has turned to them for peace or reassurance, even...
Matilda Castillo has always done what she was told, but when she gets injured senior years, she watches her dreams...
Kategoria mimesis ulega tu pewnemu zachwianiu, swoistemu przeformułowaniu. Zdaje się przenosić na coś odmiennego, bardziej fundamentalnego niż w typowych przejawach kina. Twórczość tego rodzaju nie tyle naśladuje jakieś byty, nadając im pozór istnienia, co raczej pewną naturę bytu – właśnie jego potencję, możność przemiany. Odtąd fikcyjna kreacja „nie chce” już być raz na zawsze ustanowiona, zamknięta, bezwzględnie dopełniona. W zawłaszczeniu tego, co głęboko przynależne rzeczywistości, przekreśla swą służebność, usamodzielnia się, uniezależnia. By wreszcie – w swym dążeniu do coraz większej samowystarczalności – zająć się sobą.